Karşımıza çıkan her insan, Rabbimizin bize iradesinin varlığını hissettiren, arkasında ilahi bir iradenin olduğunu hatırlatan denk gelmelerdir ve bu da tevâfuktur.
Halk arasında çok kullanılan bir kelimedir tevâfuka benzeyen tesadüf. Hâlbuki tesadüf rastlantıdır. Oysaki hayatta her ne olursa olsun, ne yaşanırsa yaşansın, karşımıza her kim çıkarsa çıksın rastlantı değil, Rabbimizin ilahi kudretidir. 'Tamamen tesadüf” cümlesini hayatımızda hemen hemen her yerde işitmişizdir. Ya da 'Tesadüfe bak.' işte o tesadüf değildir Rabbinin sana ikramıdır.
Bugün karşımıza çıkıp bizden yardım etmemizi isteyen kimseye karşı umursamaz tavrımız, kaybettiğimiz imtihanımız olabilir. O insan karşımıza çıkmışsa bu kendiliğinden değil, Rabbimizdendir. Bunun bilincinde olup olaylara, durumlara ve karşılaşmalara her zaman tevâfuk yönünden bakmamız tamamen bize iman gücü verir.
Belki de Rabbimiz o kişiyi karşımıza çıkardı ki bakalım bizim ona karşı tavrımız ne olacak. O yüzden karşılaştığımız her insana, “Rabbimiz bu kişiyi boşuna karşıma çıkarmadı” deyip bu imtihanın farkında olmamız lazım.
Ne mutlu bunların farkında olup imtihanını hakkıyla geçenlere…
