Etrafımızda hepimiz duymuşuzdur “Arkadaş kurbanı oldu.”, “Bu zamanda kimseye güvenmeyeceksin.” “O kadar dedim onunla arkadaşlık etme diye ama dinletemedim.” Cümlelerini ve bunun gibi nicelerini. Evet o kadar önemli bir konu ki arkadaşlık hele ki gençlik döneminde. Arkadaş vardır; arkadaşının kötülüğünü istemeyen, onu doğru yola Allah’ın yoluna yoluna yönlendiren. Arkadaş vardır; arkadaşının kötü yola düşmesi için tuzaklar kuran, sinsice davranan. Bu nedenle uyanık olmamız lazım, karga çöplüğe götürdüğü gibi yanlış arkadaş da felakete götürür.
“O gün zalim kimse, ellerini ısırıp şöyle diyecektir “Ne olurdu ben de Peygamberlerle beraber kurtuluş yolunu tutsaydım!(Furkan/27)
“Yazıklar olsun bana, keşke falanı dost edinmeseydim.”(Furkan/28)
Konu arkadaşlık olunca her zaman aklıma Saffat süresi 50-57.ayetler gelir. Bakın arkadaşlık konusunun ne kadar da önemli olduğunu Yüce Rabbimiz buyuruyor.
Saffat süresi;
50.ayet “(Cennet sohbetinde)birbirine dönüp karşılıklı sorular sorarlar.”
51.ayet “İçlerinden biri şöyle der: Benim bir arkadaşım vardı;
52.ayet “Derdi ki: Sen de onaylıyor musun gerçekten?
53.ayet “Biz, ölüp de toprak ve kemik yığını haline gelmişken mutlaka hesaba çekilecek miyiz?
54.ayet “Ve ekler: Şimdi dönüp bakar mısınız?
55.ayet “Sonra kendisi dönüp bakar ve arkadaşını cehennemin ortasında görür.
56.ayet “Allah’a yemin ederim ki” der, “Neredeyse beni de mahvedecektin!
57.ayet “Rabbimin lütfu olmasaydı ben de şimdi cehenneme getirilenler arasında olacaktım.”
