Müge Boz gözyaşlarına boğuldu: Artık tek başınasın!

Müge Boz, basketbolcu sevgilisi Caner Erdeniz’le haziran ayında sürpriz bir şekilde nikah masasına oturmuş, ardından hamilelik süreci başlamıştı. Çift, geçen hafta kızları Vina’yı kucağına aldı.

Kendi Youtube kanalından bir video yayınlayan Müge Boz ise doğum sürecini anlattı. Boz, doğuma yalnız başına girmek zorunda kaldığı anları anlatırken, gözyaşlarını tutamadı. İşte güzel oyuncunun açıklamaları:

Ben bir anda hayatımda daha önce tanımadığım değişik bir acı ile uyandım. Acı da değildi aslında. Sanki içimde bir lastik kopmuş gibi... Oldukça sakin bir şekilde Caner'i uyandırdım. 'Bebeğim sanırım hastaneye gitmemiz gerekiyor' dedim. Caner'in tüm ısrarlarına rağmen doğum çantamı hazırlamamıştım. Hemen onları halledip hastaneye gittik.

"O AN KABULLENDİM"

Bebeğin kalp atışlarını ölçen bir alet vardı. Onu takacakları zaman 'Neden takıyorlar şimdi, ne gerek var' diye düşünüyorum. Sonra doktorum 'Sanırım burada bir problem var' dedi.

Kendime göre çok iyi performans gösteriyordum. Doktor 'Kalp atışları düşüyor, ben risk alamayacağım. Su geldikten sonra 8 saat içinde doğum olması gerekiyor, biz o süreyi geçtik. Riskli bir duruma dönebilir, sezaryana dönüyoruz' dedi.

O an inanılmaz derecede bir kabulleniş yaşadım. 8-9 saat deliler gibi uğraştım. Normal doğum olmadı. İnanılmaz bir panik oldum. İçeride bir problem olmuş olabileceğini düşündüm. Caner inanılmaz şaşkındı.

"CANER DOĞUMA GİREMEDİ"

Doktor 'Doğumu epidural yaparız ve Caner doğuma girebilir' dedi. Aşağıya doğru hızlı bir şekilde indik. Doktor Caner'e 'Seni aşağıda giydireceğiz' dedi. Kapıdan beni uğurladılar. En son Caner'i gördüm. Kapı kapandı. Hemşireler 'Eşi de girecek doğuma' dediler. Anestezist 'Hayır, genel anesteziye döndüm' dedi.

Caner içeri gelecek diye ayrıldık ve ben içeride öğreniyorum ki; giremiyor. 'Müge bu dakikadan sonra artık gerçekten tek başınasın' dedim. Aklıma gelen ilk şey Vina ile konuşmak oldu. Vina'ya 'Bebeğim şu anda doğuma giriyoruz ama baban yanında olamayacak. Seni, doktorlar ve hemşireler karşılayacak. Lütfen korkma.' dedim.

Doktoruma 'Lütfen konuştuklarımızı unutma. Vina olabilecek en hızlı şekilde babasının yanına gitsin. Yapılacak bütün tetkikler o Caner'in kucağındayken yapılsın' dedim. Ondan sonrası yok...

Kendime geldiğimde, onu kucağıma aldığımda Caner'in bakışları... Gerçekten tarif edilemez bir duyguymuş. Vina'nın cinsiyetini öğrendiğim anı bile hatırlamıyorum. Genel olarak bu doğum bana hiçbir şeyi kontrol edilemeyeceğini öğretti.