Muş’un Varto ilçesinin Çaylar köyünde çiftçilik yapan 67 yaşındaki Nazım Uzunboylu, günde 6-7 gazete okumanın yanı sıra 48 yıldan beri aldığı tüm yayınları da arşivliyor.
Muş’un Varto ilçesine 20 kilometre mesafede bulunan bin nüfuslu ve 85 haneli Çaylar köyünde çiftçilik yapan 67 yaşındaki Nazım Uzunboylu, günde 6-7 gazete okuyor. 48 yıldan beri aldığı tüm yayınları arşivleyen Uzunboylu, 24 odadan oluşan evinin bir odasında biriktirdiği gazete arşivinden adli olaylar için gelenlerle öğrenciler, bilim adamları ve avukatlar yararlanıyor. Evli ve 4 çocuk babası Nazım Uzunboylu, kendisinin okur olduğunu kaydetti. Uzunboylu, “Bazıları gibi ‘şu gazeteyi okumuyoruz. Abdestimiz falan bozuluyor’ diye öyle bir şey yok bizde, benim için sağ sol önemli değildir. Ben okurum, ama elbette ki demokrat ayağı destekliyorum. 1966 depremi nedeni ile Ankara Gölbaşı Ortaokulunda okudum. Orda Ortadoğu Teknik Üniversitesinde yatıp kalkıyordum. Oradaki öğrencilerin yanında yetiştik. Deniz’lerin, Mahir’lerin, Çayan’ların, tam çalkantılı dönemlerinde orada kaldık. Gazete okuduk, dergi okuduk. 6. filo gösterilerine katıldım. Beni okuldan attılar. O vesile ile hiç ara vermeden buraya kadar geldik. 1969 yılından hiç ara vermeden günlük gazeteleri biriktirmeye başladım” dedi.
Her gün satın aldığı 6-7 gazeteyi okuduktan sonra arşivleyen Uzunboylu, önemli haberler hakkında ajandasına notlar düşüyor. Eşi Gülbahar’la birlikte evlerinin bir odasını gazete arşivine ayıran Uzunboylu, 2001 yılında rahatsızlanarak hastaneye kaldırıldı. Uzunboylu, hastaneden çıktıktan sonra gazete okumaya ve arşivlemeye devam etti. Almanya’da yaşayan iki çocuğunu ziyarete gittiğinde ise bu kez Alman gazetelerini arşivleyen Nazım Uzunboylu, "Gazete arşivim, faili meçhul cinayetler, trafik kazasında yaşamını yitirenlerin yakınlarına, avukat, bilim adamı ve öğrencilere ışık tutuyor. Son iki ayda Diyarbakır’a sadece 400 gazetenin fotokopisini verdim. Bu gazeteler birer delil olarak kullanılıyor. Bugüne kadar yüzlerce kişiye yardım ettim. Özelikle Avrupa’da iltica edenlerin bazıları isimleri geçtiği için onlara da verdim. Ama gazetelerim bazen gelmediği zaman perişan oluyorum. 48 yılda biriktirdiğim gazetelere gözüm gibi bakıyorum. Onların yıpranmaması için odayı havalandırıp gazete ve dergilerin tozunu eşim alıyor. Bu çok değişik ve güzel bir duygu. Ben ölürsem çocuklarımın bunu sürdürmesini istiyorum" diye konuştu.
"Ben yerde gazete bulsam alıp arşivime koyarım" diyen Nazım Uzunboylu, gazetelerini muhafaza etmek için çelik bir baraka düşündüğünü, onları barakanın içinde tarihlerine göre düzenlemek istediğini ve yangına karşı çok tedbirli olduklarını kaydetti.
