Ağrı’da yaşayan ev hanımı Zihniye Yalçın, Halk Eğitim Merkezi’nde açılan kurs sayesinde 62 yaşında yıllardır içinde ukde kalan resim yapma hayaline kavuştu.
Ağrı’da yaşayan 62 yaşındaki Zihniye Yalçın, Halk Eğitim Merkezi bünyesinde açılan resim kursuyla birlikte yıllar önce içinde filizlenen sanat sevgisini tuvale döktü. Gençlik yıllarında fırsat bulamadığı resim yapma arzusunu ilerleyen yaşına rağmen hayata geçiren Yalçın, kursa katıldığı günden bu yana birçok tabloya imza attı. Renklerle ve fırçayla kurduğu bağ sayesinde zamanını daha verimli geçirdiğini belirten Yalçın, resmin yaşamına bambaşka bir anlam ve renk kattığını ifade ediyor. Kurs ortamında hem gençlerle birlikte üretmenin hem de uzun yıllardır içinde taşıdığı tutkuyu gerçeğe dönüştürmenin mutluluğunu yaşıyor.
"Resim yapmak beni özgür hissettiriyor"
Resim yapmaktan aldığı keyfi dile getiren Zihniye Yalçın, hayallerini tuvale döktüğünü söyleyerek, "Antalya’da yaşıyordum, Ağrı’ya geldim. Şimdi oğlumla beraber Ağrı’da yaşıyoruz. Bir gün gezerken Ağrı’da Halk Eğitim Merkezi’ni gördüm ve içeri girdim. Resim kursuna katılmak için beni misafir olarak kabul ederler mi diye merak ettim. Resim yapmayı çok seviyorum. 40 yaşımda bir hevesle resim yapmaya başladım çünkü babam hattattı. Hattat olunca, acaba bizde de bir yetenek var mı, kabiliyet var mı diye merak ediyordum. O sırada hocamızla görüştüm ve ‘Olabilir, kabul ediyoruz’ dediler. Sonra atölyeye geldim, çok güzel bir ortam vardı. Beni kabul ettikleri için onlara çok teşekkür ediyorum. Burada çok güzel zaman geçiriyorum, çok güzel resimler çıkarıyoruz. Çok güzel bir atmosferde, gençlerle birlikte çalışıyoruz. Kızlarımız var, liseliler, üniversiteye hazırlanıyorlar ve Güzel Sanatlar okumak istiyorlar. Onlarla birlikte çalışıyorum, onlar da beni motive ediyorlar. Çok güzel resimler yapıyorlar, ben de onlarla birlikte çalışıyorum ve onlarla birlikte gençleşiyorum. Burada çok güzel zaman geçiriyoruz. Resim yaparken çok özgür hissediyorum. Çok seviyorum resim yapmayı, bir şeyler üretiyor, güzel eserler çıkarıyorsunuz. ‘Bu benim eserim’ diyorsunuz, bu çok coşku verici bir şey. Renkleri birbirine kaynaştırmak çok keyifli. İnsanları motive ediyor, stresini gideriyor. Resim yapmayı çok seviyorum ve bu beni mutlu ediyor" dedi.
"Çocuklarım başta beğenmedi ama vazgeçmedim"
Başlangıçta ailesi tarafından pek destek görmeyen Yalçın, azmiyle devam ederek güzel çalışmalara imza attığını belirterek, "Önce çocuklarım yaptığım resimleri görünce, ‘Çok komik, hiç güzel olmamış, bırak bu işi’ diyorlardı. Ama ben asla bırakmak istemedim, azmim devam etti. Çok severek gidip geliyorum, ‘Bunu başaracağım’ diye düşündüm. ‘Başarmalıyım’ dedim, sonra sürekli çalıştım, yazdım, çizdim. Şimdi çok şükür güzel şeyler çıkardığımı düşünüyorum. Çocuklarım da diyor ki, ‘İyi ki bırakmamışsın anne, çok güzel yapıyorsun.’ Beni destekliyorlar ve yüreklendiriyorlar. 62 yaşında bunları yapmamı bazen yadırgıyorlar, ‘Bu yaşta gidip geliyorsun, bunlarla uğraşıyorsun’ diye şaşırıyorlar. Ama sonra tebrik ediyorlar, azmimden vazgeçmediğimi görüyorlar. Tablolarımızı genelde asıyoruz, arkadaşlar ve eş dost beğeniyor. Bazılarını ‘Bana da yap’ diyorlar, bazılarını ise hediye ediyorum. Onlara bir anı olarak kalsın, benim emeğim olarak kalsın diye hediye ediyorum. Çocuklarım çok seviyor resimlerimi. Şimdi evlerinde asıyorlar, hayran hayran bakıyorlar. ‘Ne kadar güzel yapmışsın anne,’ diyorlar. O çocuklarımın evlerinde asılı resimlerim var, kendi evimde de öyle asılılar" dedi.
"Sergi açmayı hedefliyorum"
Kurs süresince kendisini geliştiren Zihniye Yalçın, kişisel sergi açmayı hayal ettiğini vurgulayarak, "Sergi açmak çok büyük bir hayalim. Sürekli bunun için çabalıyorum, eserlerimi üretiyorum. Yani her resim yapanın, her ressamın hayalidir zaten bir sergi açmak ve eserlerini tanıtmak. Bu gurur kaynağı olur. İnşallah ben de ilerleyen zamanlarda sergi açmak, eserlerimi tanıtmak çok isterim." şeklinde konuştu.
